… نمی‌دانم چند ساعت کنار در، زیر باران نشستم. لباس‌هایم خیس شده بود و  مثل سنگ چسبیده بود به بدنم. دست آخر بی رمق،

زن باید تو آشپزخونه کلفت باشه، تو رختخواب روسپی، تو خیابون پرنسس   برگرفته از مجموعه‌داستان «من دختر نیستم» نوشته‌ی خانم شیوا ارسطویی نشر

ساعت ده صبح بود. از آن ده صبح هایی که انگار فقط به درد پیرزن‌های مچاله‌ی کج‌و‌کوله می‌خورد که لو بدهند گوشه‌ی اتاقی که

باز می‌پرسم: «چه خبر؟» می‌گوید: «خواهرم که دارد می‌رود. من هم دارم می‌روم» می‌پرسم: «تو کجا؟ خواستگار برایت آمده است؟» می‌خندد و به طعنه

پسرک رفت زیر خاک . ما از گورستان برگشتیم. هر کدام از ما به خانه‌اش رفت. تنها شده‌ام. اگرچه به‌نظر می‌رسد حس خوبی باشد،