به تازگی  کتاب‌فروشی جمع‌و‌جوری در محل باغ‌موزه‌ی هنر راه‌اندازی شده که از قضا دوست خوب‌مان آقای احمد زاهدی لنگرودی هم در آن‌جا مشغول به

زن، چشم‌هایش را بسته بود و زیر لب چیزی می‌گفت. بعد گفت: «این مرد تنها…» حرفش را نیمه‌تمام گذاشت. می‌خواست مرد را بسازد و

من سرم توی درس‌های عقب‌افتاده بود و تارم را می‌زدم. از «مدار منطقی» به «بیداد» شجریان. ریشم را هم گذاشته بودم بلند شود و

«… من به تازگی دریافته‌ام- و این را در خواب فهمیدم- که به‌خاطر یک انسان تازه که جور دیگری مرا صدا کند و هرم

برگزارکنندگان جایزه‌ی ادبی ایران، جشنواره‌ای به نام «برای روزهای مبادا» هم برگزار کرده‌اند. این‌جانب نیز با ارسال یکی از داستان‌هایم، در این فراخوان شرکت